• കടലു വന്നെന്റെ കൂര പൊളിച്ചപ്പോൾ
    തിരകൾ ശാന്തമാക്കീലിന്റെ പാതിരി

  • കാലത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോളേ
    തലേ രാത്രിയിലെ 
    വളിച്ചതും പുളിച്ചതുമായ 
    സകലമാന സങ്കടങ്ങളെയും 
    ആവലാതികളെയും 
    അടുക്കളവാതിൽ തുറന്ന്
    തെങ്ങിൻ ചോട്ടിലേക്ക്
    വലിച്ചെറിയുന്ന 
    പെണ്ണുങ്ങളുണ്ട്.

  • എത്ര ആകാശങ്ങളാണ് 
    നമുക്കു മുന്നിൽ 
    തകർന്ന് വീണിട്ടുള്ളത്. 
    പെരുവിരൽ കുത്തിയും 
    ചാഞ്ഞ മരത്തിന്റെ 
    കാണാക്കൊമ്പിൽ
    എത്തിവലിഞ്ഞും 

  • ഗോതമ്പു മുത്തുകൾ ചാരത്തു വച്ചു* നീ 
    കാതരയായ് കാത്തിരുന്ന രാവിൽ 
    നീരദ നീരാള പാളി  പുതച്ചിന്ദു 
    പാരമുറങ്ങിയ വേളയൊന്നിൽ 
    ചോരനായ് വന്നു നിൻ വാതിലിൽ തുറന്നിറ്റു 
    നേരമിരുന്നിട്ടു പോയി ഞാനും,
    ആരോമലേ തിരമാലപോൽ നിൻ ശ്ലഥ 
    വേണിയിൽ നീനിജ പങ്കജമായ്‌ 

  • അടച്ചു പൂട്ടിയ 
    വീട്ടിനുള്ളിൽ നിന്നും 
    വെറുതെ കാറ്റ് കൊള്ളാൻ 
    പുറത്തിറങ്ങുന്ന 
    ഒരുവളെപ്പോലെ 
    അത്രയ്ക്കും ലളിതമായി ,
    തോന്നുമ്പോളും 
    തോന്നാത്തപ്പോളുമൊക്കെ 
    കരഞ്ഞിരുന്നവളായിരുന്നു .

  • 2016 ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനിതനായ ബോബ് ദിലൻ 1962 ൽ രചിച്ച പ്രതിഷേധ ഗാനം. 

    എത്ര പാതകൾ താണ്ടീടണം
    മർത്യനെന്നൊരുനാളിൽ വിളിക്കപ്പെടാൻ മാത്രം?
    എത്ര സാഗരം മുറിക്കേണം
    ശുഭ്രാകുല കപോതം  മൺ തട്ടിലുറങ്ങീടാൻ?
    എത്ര ആഗ്നേയമുതിർക്കേണം
    നിത്യമായ് പീരങ്കികൾ ശക്തമായ് നിരോധിക്കാൻ?

  • വാതിലിന് ഇരുപുറവും വല്ലാത്ത നിശബ്ദ്തയാണ്‌. 
    ഒന്നു മരണത്തോടുള്ള ശത്രുതയും
    മറ്റൊന്നു ജീവിതത്തോടുള്ള ആർത്തിയും. 
    ഒരോ നിമിഷവും വിലപെട്ടതാണ്,
    ഒരു ഉപ്പു തുള്ളിയോളം അളവിൽ പിഴച്ചാൽ- 
    കടലോളം ശൂന്യതയാണ്‌. 

    പുറത്തുള്ളവർ അനുഭവിക്കുന്നത്‌,


  • ഈ ചിത്രം ഇനി ചില്ലിട്ടു ചുവരിൽ തൂക്കിടാം,
    പിളർന്നു പോയ ഒരു സൗഹൃദത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്ക്.


  • ഹേ യാത്രക്കാരാ...
    നിന്റെ കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറവും
    നദി ഒഴുകുന്നു.

  • (പി. ഭാസ്കരൻ എഴുതിയ "ഓർക്കുക വല്ലപ്പോഴും" എന്ന കവിത അറിഞ്ഞ ശേഷം ഇതു പരിചയപ്പെടുക.)

    യാത്രയാക്കി, പണ്ടിരു വാക്കുകൾ മണിക്കാറ്റിൻ
    ഗാത്രത്തിലുഴിഞ്ഞു നീ, "ഓർക്കുക വല്ലപ്പോഴും".


  • അതിരുകളില്ലാത്ത രാജ്യങ്ങളും തുറുങ്കുകൾ ഇല്ലാത്ത ഭരണകൂടങ്ങളും
    എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോകുന്നത് എന്നാണോ;

  • ഒടുവിൽ ഒരു പരസ്യം കൊടുത്തു -
    "പുറം ജോലികൾക്ക് ആളെ ആവശ്യമുണ്ട്"

    തിരിച്ചു ചോദ്യം വന്നു -
    "പുരപ്പുറം തൂക്കുന്ന നവോഢകൾക്ക് മുൻ ഗണന ഉണ്ടോ?"


  • ഞാൻ പറയുകയായിരുന്നു 
    "എത്ര മനോഹരമാണ് ആ മഴവില്ല്!
    ചക്രവാളത്തിലൊരു വർണ്ണത്താഴികക്കുടം പോലെ,
    നിറങ്ങളുടെ ഇഴകൾ ചുംബിച്ചു നിൽക്കുന്ന സൗന്ദര്യം."


  • കാലു കയക്കുന്നടാ മകനേ... നടന്നു തളര്‍ന്നു അപ്പന്‍.
    നടക്കൂ പതുക്കേ... നീ ചെറുപ്പം, ഇരുമ്പു കരിമ്പാക്കുന്ന  പ്രായം.

  • എത്രയെത്രയോ കാലമായില്ലേ
    മുറിവുകൾ നമ്മിലൊട്ടുമില്ലെന്നും 
    നമ്മൾ തമ്മിൽ മറന്നുപോയെന്നും 
    മനസ്സറിഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുവെന്നും 
    എത്രയെത്രയോ കാലമായില്ലേ? 

  • പണ്ടെങ്ങോ ചിരിച്ചതോർത്തു
    ഇന്ന് നമ്മൾ കരയുന്നു..
    പണ്ടെങ്ങോ കരഞ്ഞതോർത്തു
    ഇന്ന് നമ്മൾ ചിരിക്കുന്നു...
    ഹാ ജീവിതമേ
    ഇനിയെന്തൊക്കെയാണ്
    നീ എനിക്കായ്
    കരുതിയിരിക്കുന്നത്?



     

  • അടഞ്ഞ വാതായന പാളിയിൽ വൃഥാ 
    വരച്ചു ചേർക്കട്ടെ തുറന്ന ജാലകം;

  • ഒരുത്തി ഉപേക്ഷിച്ച ദുഖത്തില്‍
    സ്വയം ഉപേക്ഷിച്ച ചിലരുണ്ട്
    ഇവരെ നിങ്ങള്‍ കവികള്‍
    എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ


    യാത്ര മുടക്കുമെന്ന് കരുതി
    ഒരു മഴയെയും ഇവര്‍ ശപിക്കാറില്ല