User Rating: 4 / 5

Star ActiveStar ActiveStar ActiveStar ActiveStar Inactive
 

07.08.2016
പ്രിയപ്പെട്ട ജിബിൻ,

എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ ഈ കത്ത് നിന്റെ മുന്നിൽ എത്തും എന്നെനിക്കറിയാം. ഒരു യാത്രയിൽ ഉണ്ടായ കേവല സൗഹൃദത്തിൻറെ ധൈര്യത്തിൽ നിനക്കായി ഇതു ഞാൻ കുറിച്ചിടട്ടെ.

വലിയ യാത്രയിലെ ചെറിയ ചെറിയ യാത്രകൾ. ഒരോ യാത്രയിലും എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത കാഴ്ചകൾ. മറക്കുവാനാവാത്ത ചില സന്ദർഭങ്ങൾ.

ഓർമ്മ!
അതാണല്ലോ നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
ഓർമ്മയുടെ പട്ടത്തിന്റെ ചരടുകൾ പൊട്ടിപ്പോയ അച്ഛനെ കാണുവാനും, കൂടെ നിന്നു ശുശ്രൂഷിക്കുവാനും ആയിരുന്നു ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചത്. നീയോ, ഒരച്ഛനാകുന്നതിൻറെ പൂർത്തീകരണത്തിനും. എനിക്ക് മുന്നേ ജയയും മക്കളും അച്ഛൻറെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി നാട്ടിൽ പോയിരുന്നു. കാവ്യയുടെ ഓർമ്മകളിൽ അവളുടെ വല്യച്ചാച്ചനും അച്ചാമ്മച്ചിയും എന്നും സജീവമായി നിൽക്കുന്നു. മക്കളോടു പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞ സ്നേഹം കൊച്ചു മക്കൾക്കു വാരിക്കോരി കൊടുക്കുന്നതു കൊണ്ടാകാം മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും നമ്മുടെ ഒക്കെ ഓർമ്മകളിലെ നിത്യ വസന്തമായി പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്നത്. ഒരു പക്ഷെ ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകൾ കുറയുമ്പോൾ എത്തിച്ചേരുന്ന കൊച്ചുമക്കൾക്ക് തൻ്റെ ഓർമ്മയിലെ മുത്തശ്ശനെയും മുത്തശ്ശിയേയും നല്കുകയാകും നാമൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.

അതെ, ഓർമ്മകൾ.
അത് തന്നെ ആണു നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
തൻ്റെ ഓർമ്മയിലെ അച്ഛനെ തൻ്റെ മക്കൾക്കായി നൽകുക. തൻ്റെ ഓർമ്മയിലെ മുത്തശ്ശനെ തൻ്റെ കൊച്ചുമക്കൾക്കായി നൽകുക. ജനിതക കാരണങ്ങളിലെ നിർബന്ധങ്ങൾക്കൊപ്പം ഓർമ്മകൾ നൽകുന്ന ചൂണ്ടു പലകകൾ നമ്മെ നയിക്കുമ്പോൾ, വെറും ഒരു 'അലസ ഗമന' ത്തി നപ്പുറം ഈ യാത്രകൾ സാർത്ഥകമായ മാറുന്നത് അപൂർവമാണ്. അങ്ങിനെ മാറ്റുന്നവർ വിരളവും.

ജിബിൻ,
മൗലികമായ ഒരു ചോദ്യം ഇവിടെ അവശേഷിക്കുന്നു. മനോഹരമായ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ജീവിതം എന്തുകൊണ്ട് ഒരുത്സവമായി മാറുന്നില്ല?